چگونه از طلاق جلوگیری کنیم؟

طلاق چیست؟

چگونه از طلاق جلوگیری کنیم؟

طلاق یا «فسخ نکاح» خاتمه قانونی رابطه زناشویی است. طلاق یک فرآیند قانونی است که طی آن دو طرف، رابطه حقوقی و مالی خود را خاتمه می دهند.

فرآیند طلاق توسط وکلای خانواده انجام می شود و شامل تعدادی از مسائل از جمله: نفقه همسر، تقسیم اموال، و حضانت فرزند می شود.

چگونه از طلاق جلوگیری کنیم؟

 نکاتی برای جلوگیری از طلاق

هر روز برای ارتباط محبت آمیز با همسرتان وقت بگذارید.

به طور مرتب از همسرتان تعریف کنید، چه در خلوت و چه در حضور دیگران. 

همسرتان را آنگونه که دوست دارد، دوست داشته باشید.

مراقب ظاهر خود باشید. 

با همسرتان مهربان باشید. 

وفادار بمانید. 

کارها را با هم انجام دهید. 

زمانی را جدا از هم بگذرانید.

با همدلی گوش کنید.

از انتقاد دوری کنید.

هنگام بحث در مورد تضاد منافع از مهربانی استفاده کنید. 

چگونه از طلاق جلوگیری کنیم؟

چه کسی در طلاق بیشترین آسیب را می بیند؟

طبق تحقیقات، مردان با جدایی از زنان زمان بسیار دشوارتری دارند. مردان ممکن است هراس، افسردگی، اضطراب شدید و خشم را احساس کنند.(اگر به مدیریت خشم اهمیت می دهید، به مطلب چگونه خشم خود را کنترل کنیم؟ مراجعه کنید)

در این دورۀ سخت، مردان می توانند رنج بیشتری نسبت به زنان تحمل کنند، زیرا کمتر احتمال دارد که ناراحتی خود را برای دیگران آشکار کنند. آنها ممکن است در زمانی که بیشترین نیاز را دارند از حمایت خودداری کنند.

همچنین مطالعات نشان می دهد مردان مطلقه دو برابر بیشتر از زنان در معرض خطر مرگ زود هنگام هستند.

چگونه از طلاق جلوگیری کنیم؟

این مطلب را هم بخوانید
بررسی علل طلاق عاطفی در بین زوج های جوان

طلاق گرفتن بهتر است یا ناراضی ماندن در ازدواج؟

اگر دیگر شادی یا خوشبختی ساده را با شریک زندگی خود نمی‌بینید، یا حتی از او رنجیده نمی‌شوید، وقت آن است که درخواست طلاق بدهید.

شما لیاقت این را دارید که با کسی باشید که با او خوشحال هستید، نه اینکه فقط در یک عادت آرامش بخش با کسی باشید که دارید.

چگونه از طلاق جلوگیری کنیم؟

وقتی بحران طلاق در پیش است چه باید کرد؟

در روند طلاق دو طرف باید با هوشیاری مراقب باشند وضع از آنچه هست، بدتر نشود. رفتارهای زیر باعث آشفتگی اوضاع و دشمنی بیشتر می شود:

الف – متأسفانه به محض اینکه پرونده طلاق در دادگاه مطرح می شود، زوج شروع به تضعیف یکدیگر می کنند. هر یک نزد فامیل و دوستان خویش آبروی طرف مقابل را می برد و برای تبرئه خود صدها عیب به دیگری نسبت می دهد.

به این ترتیب ناخودآگاه از آنها طلب همدردی می کند و توقع دارد صحبت و حرف هایش را تصدیق کنند. چنین رفتاری به هیچ وجه پسندیده نیست. چه بسا برخی بستگان ناآگاه با پشتیبانی غلط خویش آتش اختلاف را شعله ور کنند.

ب – در روند متارکه برخی از زوجین به دلیل پریشانی افکار و عصبانیت، از خوردن دست می کشند و تا وقتی که از گرسنگی از پا نیفتند، به سراغ غذا نمی روند.

این عمل باعث می شود قوای بدنی شان تحلیل رود و دچار ضعف جسمانی شوند. بدیهی است وقتی ضعف بر آدمی غلبه کرد، فکرش درست کار نخواهد کرد. در حالی که سلامتِ فکری و جسمی زوج در روند طلاق نقش بسیار حساسی بازی می کند.

ج – زنان و مردانِ در حال متارکه دچار بی خوابی می شوند و می کوشند با قرص خواب آور رفع مشکل کنند. اما در واقع امر به دلیل مشغله زیاد ذهن، اثر تخدیری و تسکینی داروها کمتر می شود و آنان دچار پریشانی بیشتر و افسردگی شدید می شوند.

این گونه افراد باید با تلقین در خود آرامش ایجاد کنند و بکوشند به طور طبیعی به خواب روند.

د – در بحران جدایی باید بیشتر به ورزش و دیگر تفریحات سالم پرداخت. زن و مرد نباید زندگی خویش را تمام شده تصور کنند. انزواطلبی، خودخوری و رکود، احتمال شکست را بیشتر می کند.

اما در مقابل ورزش و تحرک جسمی به روح سر زندگی و نشاط می بخشد و در نهایت موجب اخذ تصمیم های عاقلانه تری می شود.

ه – مشورت با اشخاص خبره و نیز مشاوران خانواده می تواند بسیار سودمند باشد. زیرا، همۀ مشاجره ها و دعاوی خانوادگی لزوماً نباید به متارکه بینجامد.

چگونه امکان آشتی فراهم می شود؟

در صورتی که اختلاف بالا گرفت، سعی کنید به طور موقت آن را نزد کسی بازگو نکنید، مگر با پدر و مادرتان یا کارشناسانِ مورد اعتماد. گشودن سفره دل نزد همگان پیامدهای نامطلوبی دارد.

تا تصمیم نهایی و جاری شدن حکم طلاق هیچ واکنشی که تحریک کننده باشد و اختلاف ها را زیادتر کند، از خود بروز ندهید.(همچنین می توانید مطلب چگونه از اختلافات خانوادگی جلوگیری کنیم؟ را بخوانید)

پیش از اینکه متارکه انجام پذیرد، در مورد کارهای غلط خود منصفانه به قضاوت بنشینید. در نتیجه اگر رأی منفی به کرده خود دادید، آگاهانه از طلاق جلوگیری خواهید کرد.

اگر مطمئن هستید متارکه قطعی است، به تدریج با فرزندان خود درمیان بگذارید. اما در هیچ شرایطی آنها را وارد معرکه نکنید.

مشاورین یا داورهای خود را از میان افراد سالم، صالح، موجه، مطلع و بی طرف انتخاب کنید. معمولاً والدین نمی توانند داوران خوبی باشند. زیرا خواه ناخواه تحت تأثیر عواطف و احساسات شما قرار می گیرند و نمی توانند بیطرفانه قضاوت کنند.

اگر می بینید همسرتان به جدایی اصرار دارد و شما مایل نیستید، از او بخواهید دلایلش را بنویسد و شما را قانع کند.

اگر متوجه شدید طرف مقابل متنبه شده و آماده آشتی است، نخواهید نزد شما یا دیگران اقرار کند. همین که در عمل به سوی شما بازمی گردد، نشانه آن است که از کرده اش پشیمان است.

هنگامی که تحت فشار عصبی هستید یا خشمگین و خسته و گرسنه اید، بهتر است سکوت کنید یا دست کم در آنچه می گوئید، دقت کنید. به هر حال در چنین شرایطی هرگز تصمیم نگیرید.

هیچ گاه با عصبانیت خانه را ترک نکنید. تا روز جدایی آنجا بمانید و سعی کنید با مسالمت و صبوری با مشکلات روبرو شوید. غیبت شما از خانه آشفتگی شدیدی در پی دارد و باعث وخامت اوضاع می شود.

اگر اختلافات شما علنی شد، در مقابل پرسش دیگران تقصیر را به گردن طرف مقابل نیندازید و برای تبرئه خویش از خود دفاع نکنید.

در صورتی که مجبور شدید موضوع را با کسی درمیان بگذارید از جمله “به علت عدم تفاهم مشکلاتی پیدا کرده ام” استفاده کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.