چرا می رنجیم؟

رنجش چیست؟

چرا می رنجیم؟

رنجش تجربه ای چند لایه است که شامل خشم، ناامیدی و تلخی می شود. احساسی است که اغلب ناشی از نیازی است که به طور مکرر برآورده نشده یا انکار می شود.

رنجش نوعی خشم طولانی مدت است، تلخی طولانی مدت در برابر نوعی بی عدالتی. هر وقت از كسی توقعی داريم و برآورده نمی شود، می رنجيم.

رنجش به طور خاص بر اشتباهی که دیگری انجام می دهد متمرکز است. احساس می‌کنیم که با ما بد یا ناعادلانه رفتار شده است.

به ندرت می توان كسی را يافت که رنجشی از ديگران به دل نداشته باشد. باید بدانید که رنجش به تدریج سلامتی شما را از بین می‌برد، بنابراین لازم است تمام سعی و تلاش خود را در جهت رفع رنجش بکار بگیرید.

در این مقاله می خواهم علل رنجش، عوارض رنجش، واکنش های آدم رنجور، و در پایان مراحل رهایی از رنجش را به صورت کاربردی به شما آموزش دهم.

ضمناً در مقاله «چگونه دیگران را ببخشیم» در خصوص شیوه های بخشش بطور مفصل صحبت خواهم کرد.

شما می توانید با یادگیری و تمرین تکنیک های گفته شده در این مقاله، به راحتی تمام افرادی را که نسبت به آنها کینه دارید و یا از آنها رنجیده اید، ببخشید.

اگر هم مایلید که به نکات بیشتری دسترسی داشته باشید شما را به خواندن کتاب «آرامش در حضور دیگران» ارجاع می دهم.

چرا می رنجیم؟

این مطلب را هم بخوانید
کار چه تأثیری روی زندگی ما می گذارد؟

چه چیزی باعث رنجش می شود؟

يكی از مهم ترين آفت هايی كه موجب گسيختگی روابط می شود و به تبع آن انسان ها را تنها می كند، رنجيدن و رنجاندن است.

زیگموند فرويد (Sigmund Freud) می گويد:«علت رفتارها و كردارهای ما به گذشته برمی گردد.» يعنی زمانی كه ۴ تا ۶ ساله بوديم.

بدين ترتيب هر واكنشی كه در برخورد با وقايع يا مسايل نشان می دهيم، ناشی از رفتارهايی است كه طی ساليان گذشته با ما شده يا به نحوی شاهد آن بوده ايم.

يادتان باشد وقتی از كسی رنجشی داريد، دو خصيصه با شما همراه می شود. هم بی انصاف می شويد و هم بی منطق.

يعنی در مورد كسانی كه از ايشان رنجيده ايد، هيچگونه انصافی به خرج نمی دهيد و هرگز هم در مورد آنها منطقی نمی انديشيد و خود را محق می پنداريد به هر عكس العملِ ناخوشايندی مبادرت ورزيد.

چرا می رنجیم؟

عوارض رنجش

از نظر روانشناسان، رنجش طولانی مدت می‌تواند پاسخی ناسالم به بی‌ عدالتی باشد، گاهی اوقات بی‌ عدالتی که از بین نمی‌رود مانند اظهار نظرهای تحقیرآمیزِ مداوم شریک زندگی یا خواسته‌های غیرمنطقی رئیسی که “شما را نمی‌فهمد”.

رنجش در مواردی مانند این نشان دهنده رشد خشم فرد از خفیف به عمیق تر است و ادامه می یابد. این نوع رنجش می تواند منجر به ناراحتی، تحریک پذیری مداوم و سایش روانی، از جمله اضطراب و افسردگی مفرط شود.(همچنین می توانید مطلب چگونه خشم خود را کنترل کنیم؟ را بخوانید)

چرا می رنجیم؟

با رنجش چه کنیم؟

به محض اینکه علائم رنجش را در رابطه خود احساس کردید، چند نکته زیر را در نظر بگیرید:

الف . اولین قدم ارزشمند اقدام مستقیم است. به عنوان مثال آیا به خاطر اینکه برای ترفیع کنار گذاشته شده اید ناراحت هستید؟

به‌ جای اینکه نتیجه را به چالش بکشید، از انرژی خود استفاده کنید و توجه خود را به ساخت مجموعه مهارت‌های خود معطوف کنید.

ب . سعی کنید فردی را که به شما “ستم کرده” ببخشید. نه برای آنها، بلکه برای خودتان، بخشش یک ابزار قدرتمند است.

بخشش به این معنی است که شما تصمیم دارید کینه خود را نسبت به کسی رها کنید. این می تواند آرامش درونی را برای شما به ارمغان بیاورد.

ج . یوگا و مدیتیشن را یاد بگیرید و آنها را تمرین کنید.

د . هر نوع تکنیک آرامش بخشی را که مناسب شماست انتخاب کنید.مانند: تماشای یک فیلم کمدی، گوش دادن به موسیقی، دیدن کلیپ های خنده دار و …

ه . با کسی که با او احساس راحتی می کنید، صحبت کنید.

چرا می رنجیم؟

این مطلب را هم بخوانید
چگونه خشم خود را کنترل کنیم؟

واکنش های آدم رنجور

وقتی از دیگران می رنجیم به سه روش متوسل می شویم:
روش اول : اغماض می کنیم

در واقع بر خلاف ميل خود و از سر ناچاری می بخشيم. رنجش را در خود ريختن و در خود فرو بردن متأسفانه رشد احساسات  منفی را موجب می شود و اگر تداوم يابد، فرسايش روح و جسم را در پی دارد، زيرا باعث تراوش غده های درون ريز مانند: هيپوفيز، اپی فيز، تيروئيد و پاراتيروئيد می شود و ما را به بيماری های عروقی، مفصلی، ميگرن، زخم معده و بی خوابي مبتلا می كند.

دكتر سيدنی سايمون (sidney simon) می گويد:«در دل نگهداشتن ناراحتی ها، تمام وجودمان را تحت تأثير قرار می دهد و ما را به انواع بيماری ها دچار می كند.» بنابراين حساس و زودرنج می شويم و به همه سوء ظن پيدا می كنيم.

در نتيجه با منفی گرايی، اطرافيان را می رنجانيم، صبر و شكيبايی خود را در ارتباط های اجتماعی از دست می دهيم و دائم با ديگران جر و بحث می كنيم. خلاصه ميزان آسيب پذيری مان به شدت بالا می رود.

روش دوم : واكنش نامتناسب نشان می دهیم

در مقابل رفتار ناخوشايند ديگران واكنش نامتناسب نشان می دهيم. قهر می كنيم و با ادامه رنجش قصد انتقام جويی داريم و به اقداماتی دست می زنيم كه روابط مان را تيره و تار می كند.

روش سوم : رنجش زدایی می کنیم 

يكی از راه های بسيار بسيار مفيد و ارزنده رنجش زدایی است. يعنی با طرفی كه از او رنجيده ايد، صحبت می كنيد.

چرا می رنجیم؟

این مطلب را هم بخوانید
چرا موسیقی اینقدر لذت بخش است؟

4 مرحله برای رهایی از رنجش

مرحله 1 : فهرستی از کسانی که از آنها رنجیده اید، تهیه کنید

کاغذ و قلم بردارید و فهرستی از تمام افرادی که نسبت به آنها کینه دارید تهیه کنید.همسر، فرزند،دوست، و … 

اگر كسی به شما اهانت كرده يا پشت سرتان حرفی زده يا تحقيری كرده، لطفی بايد می كرده و نكرده، همه را بنويسيد. همچنین می توانید مکان‌ها و مؤسساتی که در آن تجربه بدی داشته‌اید را نیز درج کنید.

مرحله 2 : علت رنجش خود را بنویسید

در کنار نام شخص، بنویسید چه کاری انجام داده که باعث رنجش شما شده است. علت های آن را پيدا كنيد و در اين كار صادق باشيد. به تدريج می بينيد خيلی از آنها ممكن است سوء تفاهم باشد، اما برخی نيز می تواند واقعی باشد.

مرحله 3 : تأثیر منفی رنجش را بررسی کنید

بررسی کنید که هر دلخوری چه بخشی از زندگی شما را تحت تأثیر قرار داده است. اگر از معلم قدیمی ای که باعث ایجاد احساس حقارت در شما شده دلخوری داشته باشید، ممکن است بگویید که بر عزت نفس یا اعتماد به نفس شما تأثیر گذاشته است.(مقاله چگونه عزت نفس خود را تقویت کنیم؟ را کلیک کنید)

مرحله 4 : نقش خود در ایجاد رنجش را بررسی کنید

در کنار علت رنجش، سهم خود را یادداشت کنید. از خود سؤال كنيد آيا شما هم در اين رنجش سهمی داشتيد؟ آيا از شما عملی سر نزده است كه موجب شده طرف به حق يا ناحق رنجيده باشد و او به ناچار عكس العمل نشان داده است و چيزی گفته كه شما ناراحت شده ايد؟

بنابراین، شما باید بتوانید تصویر واضحی از کسانی که از آنها رنجیده اید، چرا از آنها رنجیده اید، روش های منفی که بر زندگی شما تأثیر می گذارد و نقشی که در همه آن ها ایفا کرده اید، را ایجاد کنید.

 

لطفاً نظر و پیشنهاد خود را با من درمیان بگذارید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *